Κερνάω!

 Κερνάω!

Τέτοια μέρα πριν 2 χρόνια ήταν που έκανε την αισθητή παρουσία του ο κύριος tomarys στην ζωή μου! Όπως σωστά καταλαβαίνετε, έχω πολλούς λόγους να το γιορτάζω! Αν σκεφτείς και το γιορτινό δώρο των πεθερικών που άγγιζε μισό μισθό σε κας, πως μπορώ να είμαι κακοδιάθετη! Εγώ αγάπη μου ούτε λουλούδι που λέει ο λόγος… Όχι ότι έχω θέμα, μα όταν βλέπεις και τους άλλους να σε αγκαλιάζουν και να σε υπολογίζουν δικό τους άνθρωπο με κάθε τρόπο και κίνηση έχεις κάθε λόγο να νιώθεις τυχερός.
Δεν έχουμε απολογισμούς, δακρύβρεχτες κουβέντες και βαρυσήμαντους λόγους….
Εγώ όσα ήθελα πάντα τα έχω. Εντάξει πρέπει ακόμα να ρυθμήσω μερικές τεχνικές λεπτομέριες μα όσα κάνουν ουσιαστική την ύπαρξη μου, τα έχω. Μια αγαπημένη παρά τα προβλήματα οικογένεια που με αγαπά και με υπολογίζει, έναν άψογο σύζυγο που κάνει τα πάντα για ένα μου χαμόγελο, αξιόλογους ανθρώπους στο περιβάλλον μου, και μια καινούρια οικογένεια που παρά τις διαφορές μας και τις αντιθέσεις με προσέχουν σαν δικό τους παιδί!
Σήμερα δεν θα γιορτάσω διαφορετικά, έχω τον άντρα μου, τον αδερφό μου και τον αξιαγάπητο γάτο μας! Και μόνο η παρουσία τους είναι αφορμή για χαμόγελο!
Απολαύστε κάθε στιγμή με όσους αγαπάτε, γιατί ότι και να γίνει, όσα προβλήματα και αν μας βαραίνουν, η ζωή είναι μικρή και όμορφη! Μπορεί όχι κάθε στιγμή, μα αν ψάξεις λίγο θα βρεις τον δικό σου λόγο να χαμογελάς!

Να με χαίρεστε κι εσείς φίλοι μου, μα πάνω από όλα να χαίρεστε όσους αγαπάτε!

Let’s Twist   χορεύουμε τώρα λέμε! Έστω και στο μυαλό ❤

Κάθε μου ευχή πραγματικότητα….εννοείτε!
Και κάθε δική σας, καλοδεχούμενη…

 

 

Advertisements

Φύγε εσύ, έλα εσύ!

Best-Goodbye-November-Image-quote-2015

Πριν ξεκινήσω να δίνω εξηγήσεις, βάλε bruceaκο. Αφού τον αγαπώ!

Λέω να το πάω κάπως ανάποδα! Συνήθως βλέπω να καλωσορίζουν όλοι το μήνα που ξεκινά! Ε λοιπόν, πριν ευχηθώ, θα ασχοληθώ με τον παλιό! Αντίο λοιπόν Νοέμβρη! Ο μήνας αυτός είχε και ανησυχία μπόλικη, και γέλιο, και κούραση! Όπως κάθε μήνας είχε τα πάνω και τα κάτω του. Ξεκίνησε ήρεμα, συνεχίστηκε με κούραση, τρέξιμο, ψάξιμο και τελείωσε γλυκά! Είναι ο μήνας που η κολόνα του σπιτιού μεγαλώνει και γίνεται σοφότερος, φέτος και τον τραπέζωσα, και τον φόρτωσα με δώρα και γενικά δεν ακούω κουβέντα αφού έτρεχα σαν τον Βέγγο! Ο μήνας που πέρασε βέβαια έφερε και σημαντικά νέα μαζί του, αφού μάθαμε πως η μαμά είναι καλά, χαλάλι όση δημόσια ανευθυνότητα και σαπίλα φάγαμε αφού καταλήξαμε με ένα χαμόγελο λαμπερό και φωτεινό! Μαζί με όλα τα άλλα, έφερε και μια σκληρή διαπίστωση… καταλάβαμε πως είναι σωστό και φρόνιμο να καθόμαστε στο σπίτι μας! Αφού βρε αδερφέ, κάθε φορά που θα πατήσουμε το πόδι μας έξω από την πόρτα του σπιτιού είμαστε έτοιμοι να ξοδέψουμε μισθούς ολόκληρους. Ειλικρινά αν έχεις μαγαζί καλύτερους πελάτες δεν θα βρεις, στο υπογράφω! Πως βλέπεις εκείνους που κάθονται με τις ώρες με έναν καφέ και τον τραβάνε από τα μαλλιά να μην τους διώξουν? Καμία σχέση! Σπίτι μου, σπιτάκι μου… όχι τίποτα άλλο μα αν συνεχίσουμε στους ρυθμούς αυτούς οι λογαριασμοί τρέχουν κι εμείς θα καταλήξουμε να τρέχουμε πανικόβλητοι!

Στα μέσα του μήνα μπήκε στη ζωή και ένα καινούριο project από τη φίλη μας τη Μάρθα. Γενικά τα αποφεύγω αυτά γιατί η αναβλητικότητα μου σπάει κόκαλα αλλά είναι που βλέπω παντού γύρω τόσο όμορφες ιδέες και πόσο να αντέξω?! Να σου πω λοιπόν πως πρόκειται για 365 ερωτήσεις, και θα το βρεις ψηλά στο blog μας. Μη φανταστείς ανάρτηση, απλά πράγματα, και γι’ αυτό αποφασίσαμε να γίνει όπως πρέπει, μια μέρα περνάει, μια ερώτηση έρχεται! Μια ευκαιρία να μάθεις κάτι μικρό για την καθημερινότητα μας, αλλά και για εμάς αφού περνώντας ο καιρός θα δούμε τι μας απασχόλησε.. Τις απαντήσεις του Νοεμβρίου λοιπόν, θα τις βρεις εδώ.

Όμως αρκετά μιλήσαμε για εμάς! Δεν ξεχνάμε και όλα εκείνα που μας έκαναν εντύπωση στο μήνα που έφυγε. Στο προηγούμενο blog μου για όποιον μπορεί να θυμηθεί, είχα μια στήλη με κείμενα από φίλους, γνωστούς και άγνωστους. Πράγματα και λέξεις που με τον τρόπο τους με άγγιξαν. Κάτι ανάλογο θα κάνουμε και τώρα αφού θα μοιραστώ κείμενα που με έκαναν να σταθώ.
Θα ξεκινήσω με κάτι που γράφτηκε λίγο πιο νωρίς, και χωρίς σκέψεις θα καταπατήσω όσα έλεγα για τον μήνα που πέρασε. Πρόκειται για τη Σοφία από το Πότε-πότε την Κυριακή η οποία μας μιλάει για μια διαφορετική επέτειο, ένα κείμενο που όπως της είπα και προσωπικά με συγκίνησε βαθιά και είναι από αυτά που δύσκολα θα ξεχάσω. Σειρά έχει η μάγισσα της γειτονιάς, Άιναφετς τη λένε και την ξέρουν μέχρι και οι πέτρες. Μας πρόσφερε δυο όμορφες ιστορίες, οι οποίες όσο μικρές και αν φαίνονται έχουν να μας διδάξουν μεγάλα πράγματα! Στο Απάγκιο είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις ιστορίες, γι’ αυτό θα μοιραστώ την τελευταία, που για ‘μενα μόνο τρίχες δεν ήταν.. η γυναίκα αυτή έχει τέτοιο ταλέντο που σε καθηλώνει σε κάθε της ανάρτηση. Στον καλλιτεχνικό κόσμο τώρα, σειρά έχει η μαστόρισσα της γειτονιάς, η Αριστέα η οποία ασχολήθηκε με κάτι τόσο απλό, αλλά προσωπικά με εντυπωσίασε! Γενικά αυτό το κορίτσι μου βγάζει την καταπιεσμένη καλλιτεχνική μου φύση νομίζω! Η Μαρία, από το Συλλέγω στιγμές, την οποία γνώρισα το μήνα που πέρασε και χάρηκα πραγματικά γιατί είναι ένα αξιόλογο πλάσμα, μοιράζεται σκέψεις από τα γενέθλια που πέρασαν, και σπάει λίγο όλο αυτό το ονειρικό που όλοι θέλουμε να παρουσιάσουμε, πράγμα που εμένα με κάνει να την σέβομαι ακόμη περισσότερο για την ειλικρίνεια που έχει. Μια παρουσία που με εντυπωσίασε πραγματικά και χάρηκα που βρήκα, η Ελίνα από το Κο-ξι-λο, μια μαμά που με απόλυτη ειλικρίνεια, χωρίς φόβο μας παρουσιάζει τις καλύτερες αλλά και τις χειρότερες στιγμές της.. εγώ ξεχώρισα τα Χριστούγεννα της, που πραγματικά είναι τα πιο όμορφα που έχω διαβάσει-σκεφτεί-ονειρευτεί! Και θα κλείσω, με ένα άλλο αγαπημένο δίδυμο (εκτός από εμάς). Μιλάω για τα κορίτσια μας από το e- περιοδικό οι οποίες μας δίνουν συχνά ενδιαφέρουσες πληροφορίες, και στο συγκεκριμένο μας πάνε ένα μεγάλο ταξίδι που φαντάζομαι όποιος το αντικρίσει θα σταθεί!

Κάπου εδώ θα σταματήσω, όχι γιατί τίποτα άλλο δεν μου κίνησε το ενδιαφέρον, μα γιατί αν συνεχίσω φοβάμαι δεν θα έχω τελειωμό!
Άλλωστε καιρό έχουμε για όλους και όλα, η βόλτα μας δεν τελειώνει..
Μην ξεχνάς όσα πέρασαν το μήνα τούτο και από εδώ.
Ρίξαμε Φωτιά και τσεκούρι σε μερικούς.
Ζωντανέψαμε τις αναμνήσεις μας μέσα από το Μέλι moon.
Μοιραστήκαμε Πολλές χαρές και μερικές αποτυχίες.
Προσπαθήσαμε να προλάβουμε τη γραφειοκρατεία  με τον Dear Santa.
Γενικά τεμπελιάσαμε όπως όλοι παρατηρείται! Μην κρυβόμαστε!

Και αφού τελειώσαμε με το μήνα Νοέμβρη,να ευχηθώ σε όλους,
έναν όμορφο, γιορτινό και ανθρώπινο Δεκέμβρη…
Καλό μήνα σε όλους!
Μέχρι την επόμενη φορά, ας γελάμε δυνατά!