Μέλι moon

Μέλι moon
Χαζεύοντας φωτογραφίες από τα μέρη που έχουμε επισκεφτεί, θελήσαμε να μοιραστούμε μαζί σας μια από τις βόλτες μας. Η βόλτα αυτή βέβαια για εμάς έχει ξεχωριστό χαρακτήρα αφού αποτέλεσε και το ταξίδι του μέλιτος. Όπως θα καταλάβατε και από την φωτογραφία προορισμός μας είναι το ανεξάρτητο κράτος της Κρήτης. Το ταξίδι ξεκίνησε στις 23 Απριλίου, μια ημέρα ακριβώς μετά την έναρξη του ταξιδιού της ζωής μας και ολοκληρώθηκε μια εβδομάδα μετά.

Αμέσως μετά την απόβαση μας στο νησί, η κύρια αποστολή μας ήταν να βρούμε το μπουγατσάδικο του Ιορδάνη όπου και τσακίσαμε τα εδέσματα του. Έπειτα από αυτό, μιας και η αποστολή εξετελέσθη αρκετά νωρίς, αποφασίσαμε να περιηγηθούμε στα στενά σοκάκια και να να οδηγηθούμε για μια φραπεδάρα στο παλιό λιμάνι των Χανίων.

παλιό λιμάνι Χανίων

Η βόλτα στη παλιά πόλη μας οδήγησε σε ένα από τα σπίτια που ζούσε η Κυρία Tomary κατά τα πρώτα φοιτητικά της χρόνια (που όπως αποδεικνύει η ιστορία δεν ήταν και τα τελευταία της). Στη συνέχεια αποφασίσαμε να γνωρίσουμε τα πέριξ των Χανίων και οδηγηθήκαμε στα Φαλάσαρνα όπου και χαζέψαμε τη θέα και στη συνέχεια κατευθυνθήκαμε σε μια από τις πιο όμορφες παραλίες που μπορεί να οδηγηθεί κανείς, την Ελαφόνησο. Το τοπίο μαγευτικό μιας και δύσκολα ξεχωρίζει κανείς τη θάλασσα από τον ουρανό.

Ελαφόνησος

Γυρνώντας στα Χανιά μας περίμενε η Μαρία, φίλη της κυρίας από τα φοιτητικά χρόνια που λέγαμε. Περάσαμε το Σου – Κου παρέα και μας περιποιήθηκε τόσο στο φαΐ όσο και στο πιοτό, τουλάχιστον την φίλη της αφού ο Κύριος οδηγούσε. Πριν φύγουμε ένα καφές στο Μαράθι και μια τελευταία επίσκεψη στους τάφους των Βενιζέλων οι οποίοι ακόμα και στον θάνατο ήθελαν θέα πράγμα για το οποίο εμείς πολύ τους ζηλέψαμε.

τάφοι Βενιζέλων

Στη συνέχεια και με κατεύθυνση στον Πλακιά μέσω Ρεθύμνου κάναμε στάση στην Γεωργιούπολη και συγκεκριμένα στην λίμνη Κουρνά όπου με ένα θαλάσσιο ποδήλατο (σκαραβαίο παρακαλώ) και ένα αυτοσχέδιο τασάκι θαυμάσαμε τις ομορφιές της αλλά και της πάπιες μπαλαρίνες.

λίμνη Κουρνά
παρατηρείστε συγχρονισμό

Το μεσημέρι μας βρήκε κάπου στα βουνά και πιο συγκεκριμένα στην Αργυρούπολη για να φάμε κάποια από τα ξακουστά κρεατοεδέσματα του τόπου τα οποία λόγο του πόσο ξακουστά είναι, τα περιμέναμε καλύτερα. Τουλάχιστον η στάκα τους μας άρεσε τόσο πολύ που συνεχίσαμε να την παραγγέλνουμε και τις επόμενες μέρες πιστεύοντας ότι θα γευτούμε κάτι εξίσου όμορφο. Όμως τα πράγματα κύλισαν κάπως διαφορετικά.
Επόμενη στάση το Ρέθυμνο όπου σε αντίθεση με τα Χανιά μας εντυπωσίασε το πόσο όμορφα στριμωγμένα μαγαζάκια είναι γεμάτα τα σοκάκια του.

Ρέθυμνο

Το βράδυ μας βρήκε στον Πλακιά, που παρόλο του ότι δεν στερούνταν ομορφιά αν υπήρχε όπλο στο σπίτι δεν ξέρουμε τι θα είχε συμβεί μιας και ακόμα και για να πάρεις τσιγάρα έπρεπε να τους πάρεις τηλέφωνο μισή ώρα πριν να ανοίξουν το περίπτερο. Και αυτό στις 6.30 το απόγευμα. Ναι η κατάθλιψη ήταν κοντά και σε αυτό συνέβαλε και η απόφαση μας να πάμε για ποτό εκείνο το βράδυ.

Η περιπέτεια της επόμενης ημέρας ξεκίνησε από ένα πέρασμα από το φαράγγι στο Μύρθιο.  Προορισμός μας το Πρέβελι. Όπου δυστυχώς ή ευτυχώς φτάσαμε. Τη διαδρομή βλέπαμε να την ακολουθούν κάτι ανάμεσα σε τουρίστες και αγριοκάτσικα. Ανάμεσα τους και εμείς, όχι όμως για πολύ αφού ευτυχώς η επιστροφή δεν άργησε να έρθει. Στον γυρισμό και στη διάρκεια μιας στάσης για καφέ κάτω από ένα μεσαιωνικό γεφύρι πιάνοντας συζήτηση με το μαγαζάτορα για την άθλια πρόσβαση σε τούτη τη μαγευτική παραλία μάθαμε ότι υπάρχει ακόμα μια διαδρομή που αν και χωματόδρομος μας διαβεβαίωσε ότι είναι βατός και περνάει εύκολα αυτοκίνητο. Η απόφαση δεν ήταν δύσκολη, ήταν όμως λάθος. Αφού κατεβήκαμε και διασχίσαμε τη διαδρομή, η επιστροφή από τον «εύκολο» δρόμο βρήκε την Κυρία tomary με δυο επιπλέον πόδια από το πρήξιμο και το γαμηστερό ibizaki μας από τον «βατό» χωματόδρομο να χρειάζεται ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για λάστιχα, αναρτήσεις, εξάτμιση και ολίγον από κινητήρα.

Πρέβελι

Οι εντυπώσεις ήταν σαφώς καλύτερες από ψηλά, αφού η όαση που προσδοκούσαμε έμεινε στην έρημο. Τουλάχιστον καταφέραμε να επιστρέψουμε.

Πρέβελι

Μετά αποφασίσαμε να ταξιδέψουμε στα φημισμένα Σφακιά για να γνωρίσουμε τους παραδοσιακούς κρητίκαρους. Δεν αργήσαμε να πειστούμε πως όλα όσα λένε είναι μάλλον αλήθεια καθώς οι ταμπέλες τους ήταν βγαλμένες από κόμικ του λούκι λουκ, γεμάτες τρύπες από σκάγια και τα κοράκια να περιμένουν τη λεία τους. Επίσης πολύ παρεξηγησιάρηδες άνθρωποι καθώς τους ρωτήσαμε για ένα χωριό που το 90% των κατοίκων έχουν το επίθετο της Κυρίας tomary. Ο ταβερνιάρης στράβωσε επειδή δεν ξέραμε με ποιόν μπορεί να έχει συγγένεια ανάμεσα σε ανθρώπους που δεν έχουμε ξανακούσει γι’ αυτούς. Το λήξαμε ήρεμα και φύγαμε τρέχοντας.
Στο γυρισμό πριν το τελευταίο βράδυ στον Πλακιά θυμηθήκαμε ένα παλιό σήριαλ του κοντοχωριανού από τον πάνω μαχαλά Φιλιπίδη και κάναμε μια στάση στο Φραγκοκάστελο.

Φραγκοκάστελο

Μετά από την ταλαιπωρία και την κούραση της ημέρας, και αφού ήπιαμε ένα ποτάκι στο μοναδικό σωστό μαγαζί το οποίο μετά κόπων ανακαλύψαμε το μόνο που μας είχε μείνει ήταν ανάπαυση στην έπαυλη που μας φιλοξενούσε.

Πιτίτα

Η επόμενη μέρα μας βρήκε ενθουσιασμένους καθώς θα ακολουθούσαμε τα Μινωικά μονοπάτια αφού θα επισκεπτόμασταν τη Κνωσσό. Μας εξέπληξε το γεγονός ότι η είσοδος για φοιτητές ήταν 0 ευρώ αλλά και το πόσο καθαρός και περιποιημένος ήταν ο χώρος. Κνωσσός

Μπαίνοντας στην Κνωσσό διακρίνεις τρεις μεγάλες τρύπες (όπως φαίνεται και στην τελευταία εικόνα). Οι επιστήμονες τις χαρακτηρίζουν ως χώρο για απορρίμματα, εμείς είμαστε σίγουροι πως εκεί στοίβαζαν τα πτώματα.
Μόλις μπήκαμε στον κύριο χώρο μας φάνηκε υπερβολικά μικρός, αλλά τελικά μας πήρε μόνο τρεις ώρες για να τον γυρίσουμε.

Κνωσσός

Στη διάρκεια της διαδρομής και αφού τα 4 πόδια της κυρίας tomary αρνούνταν πεισματικά να ακολουθήσουν το πνεύμα αποφασίσαμε πως ένα τσιγάρο θα μας έκανε καλό. Όμως οι φύλακες του χώρου δεν είχαν την ίδια γνώμη και μας κατσάδιασαν. Συνεχίζοντας λοιπόν, δεν μπορούσαμε να μην παρατηρήσουμε ότι είχαν εξαιρετικά επεξηγηματικές πινακίδες και η συνοδεία ξεναγού ήταν πραγματικά ανώφελη.

Κνωσσός

Όπως όλοι παρατηρείται στην μεσαία φωτογραφία το πιο μεγαλοπρεπές παλάτι της αρχαιότητας έχει τον χειρότερο θρόνο όλων των εποχών.
Κατά την έξοδο μας από το παλάτι μας περίμεναν χρωματιστά και περήφανα αξιοθέατα, τα οποία όμως δεν ήταν και τόσο αρχαία.

παγώνι

Μετά προορισμός μας ήταν το ενυδρείο που όμως δυσκολευτήταμε να καταλάβουμε ότι ήταν αυτό καθώς το γλυπτό που κοσμούσε την είσοδο μας έκανε να πιστέψουμε ότι είναι μουσείο διαστημικής τεχνολογίας.

PicMonkey Collage14

Αν και εξωτερικά ο χώρος βρώμαγε εγκατάλειψη εσωτερικά το θέαμα σε αντάμειβε για την παράκαμψη σου. Είδη ψαριών γνωστά αλλά και άγνωστα, όμορφα αλλά και άσχημα κοσμούσαν το χώρο. Σε κάθε δεξαμενή βέβαια δεν έλειπαν οι ροφοί, που στην αρχή πιστέψαμε ότι ήταν απλά για διακόσμηση και πως αυτό το πλάσμα αποκλείεται να είχε ζωή μέσα του.

ενυδρείο

Αφού γλιτώσαμε από τα σκυλόψαρα τα οποία ομολογουμένως δεν ήταν και τόσα πολλά, φτάσαμε στον Άγιο Νικόλαο όπου και διαλέξαμε το νέο παλατάκι που θα είχε την τιμή να μας φιλοξενήσει τα επόμενα βράδια.

Άγιος Νικόλαος

Το βράδυ μετά την εξαντλητική περιήγηση στον χρόνο και στον βυθό και τις συμβουλές του εξυπηρετικότατου ξενοδόχου επισκεφτήκαμε γκουρμέ σουβλατζίδικο (ναι υπάρχουν και τέτοια) και δοκιμάσαμε το και καλά υπέροχο έδεσμα, στάκα με τ’ αβγά.
Η επόμενη μέρα ξημέρωσε και εμείς βρεθήκαμε στην Ελούντα με προορισμό την Σπιναλόγκα. Μέχρι να ξεκινήσει το καραβάκι ήπιαμε τις μπύρες μας και κατά τη διάρκεια καταλάβαμε πόσο βαθιά είναι η κρίση καθώς μας τις σέρβιρε ο Gerard Derardieu αυτοπροσώπως.
Σπιναλόγκα
Αν και η ώρα που είχαμε στη διάθεση μας ήταν λίγη, ήταν σίγουρα αρκετή για να περιπλανηθείς στις ιστορίες που κρύβονταν πίσω από τις πόρτες των καταστημάτων και των σπιτιών. Ένας τόπος που μόλις καταλάβεις τις ιστορίες που κρύβονταν πίσω από τα μαγευτικά του τοπία, σου κόβει την ανάσα.

Σπιναλόγκα

Ξεχωριστή θέση στους δρόμους του νησιού έχει το λεπροκομείο, το οποίο μαρτυρά τον πόνο και τη δυστυχία που υπήρξε στους χώρους αυτούς. Ας μην ξεχνάμε πως πέρα από τα όμορφα και μεγαλοπρεπή τοπία που αντικρίζουμε σήμερα, το μέρος αυτό υπήρξε τόπος μαρτυρίου. Βέβαια οι άνθρωποι εκεί πέρα μάθαιναν και συνεργαζόντουσαν και στηριζόντουσαν τόσο πολύ στην αλληλεγγύη που όταν τους ζητούσες ένα χεράκι στο έδιναν κυριολεκτικά(οι μη χιουμορίστες κάντε τα στραβά μάτια).

Σπιναλόγκα

Φυσικά όπως και σε κάθε τουριστικό προορισμό, έτσι κι εδώ δε θα μπορούσε να λείπει και το καφέ-αναψυκτήριο του οποίου το όνομα το άφηναν στη φαντασία μας. Η δική μας πρόταση είναι να το ονομάσουν «καφενείο ο λεπρός» αφού ήταν και το μέρος που μετά τη στάκα με τα αβγά γευτήκαμε και τη στάκα με τα αυτιά. Μακράν καλύτερη. Δυστυχώς φωτογραφία του καφενέ σας έχουμε μόνο από ψηλά, ο πόνος και η δυστυχία είναι έκδηλη κι εκεί αφού το κτήριο τελεί υπό κατάρρευση.

Σπιναλόγκα

Κάτω από τη ψάθα είναι ο καφενές που λέγαμε. Και κάπου εδώ ανοίγουμε μια παρένθεση και απευθυνόμαστε σε εσένα τον κακεντρεχή και πικρόχολο, χωρίς ίχνος χιούμορ, έστω και μπλακ που είσαι έτοιμος να μας κατηγορήσεις ότι διασκεδάζουμε με τον πόνο που υπήρξε στο μέρος αυτό. Προφανώς δεν πήγαμε μέχρι εκεί για πλάκα και ενδιαφερόμασταν να μάθουμε και να δούμε την ιστορία του τόπου. Από εκεί και πέρα και ελπίζοντας να γνωρίζεις ότι είναι μια ιάσιμη και σχεδόν εξαφανισμένη ασθένεια πλέον, κατά τη γνώμη μας υπάρχει το περιθώριο για χιούμορ. Βέβαια αν θέλεις να μας κατακρίνεις, δεν θα μας πέσουν και τα μούτρα. (Μπουαχαχα). Κλείσιμο παρένθεσης.

Μένοντας στο νομό του Λασιθίου, επισκεφτήκαμε το Βάι και περπατήσαμε στο φοινικόδασος δίπλα στη θάλασσα όπου και οδηγηθήκαμε στο συμπέρασμα ότι μάλλον από εδώ προμηθεύονται και όλοι οι Κρητικοί τα φυτά για τις αυλές τους.

ΒάιΣτο γυρισμό κάναμε στάση στη Σητεία όπου εκεί επιτέλους φάγαμε φαγητό που άξιζε όσα είχαμε ακούσει γι’αυτό. Το βράδυ μας βρήκε πίσω στον Άγιο Νικόλαο για να απολαύσουμε την τελευταία μας νύχτα στο νησί.

Άγιος ΝικόλαοςΗ επιστροφή ξεκίνησε με τελικό προορισμό το λιμάνι της Σούδας. Πριν γίνει αυτό δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε μια τελευταία στάση στα Χανιά ώστε να απολαύσουμε τη θέα παρέα με τον τελευταίο καφέ πριν τον γυρισμό.

Χανιά
Κλείνοντας θα θέλαμε να αναφέρουμε ότι στα 1100 οδικά χιλιόμετρα που κάναμε στην Κρήτη παίζαμε καθημερινά τη ζωή μας κορώνα γράμματα με τους απαράδεκτους οδηγούς της.

1800km

Ελπίζουμε αυτή ανάρτηση να σας φανεί τόσο απολαυστική, όσο και σε εμάς το ταξίδι μας.

mr. & mrs. tomary

 

Φωτιά και τσεκούρι

Μετά από λίγο καιρό αποχής και άπειρα αιτήματα σας για να γράψουμε κάτι μαζί και να σας δώσουμε τροφή για σκέψη και προβληματισμό είμαστε και πάλι εδώ σε άλλη μία ανάρτηση με λίστα. Σήμερα θα ονομάσουμε κατηγορίες ανθρώπων που θα ήθελες να τους σκοτώσεις με τα ίδια σου τα χέρια και όχι με όπλο εξ αποστάσεως αλλά αρχέγονο (τσεκούρι κατά προτίμηση) για να νιώσεις την επαφή και το σπαρτάρισμα τους.

 i)Οι κάγκουρες με αυτοκίνητα, μηχανάκια : Ενώ κάθεσαι ήσυχος στην καναπεδάρα σου, ξαφνικά βλέπεις έξω από το παράθυρο δυνατά φώτα να πλησιάζουν και νιώθεις τα τζάμια να τρίζουν από ένα ασύλληπτο βουητό. Και ενώ είσαι σίγουρος ότι θα ζήσεις την εμπειρία απαγωγής από εξωγήινους και βγαίνεις τρέχοντας στο μπαλκόνι βλέπεις από κάτω να περνάει αμάξι με φώτα νέον πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά μέσα έξω και κάτι περίπου σαν μουσική τόσο δυνατά που κάνει το κομπρεσέρ να ακούγεται σαν νανούρισμα αηδονιού. Έχουν δαπανήσει άπειρα χαρτζιλίκια από τη γιαγιά στο να κάνουν το δύο δεκαετιών (τουλάχιστον) πίσω αμάξι τους πιο φωτεινό και θορυβώδες μπας και γίνουν alpha male. Προέκταση των παραπάνω κυρίων είναι οι μικρότεροι σε ηλικία και με λιγότερα χαρτζιλίκια στην τσέπη τύποι που επειδή δεν έχουν λεφτά για αμάξι, προσπαθούν να φτιάξουν το μηχανάκι τους και στο τέλος τρυπάνε και την εξάτμιση και τους ακούς έξι τετράγωνα μακρυά.

Πρέπον θάνατος : Εγκεφαλική αιμορραγία από ηχορύπανση.

ii)Οι γιαγιάδες που πάνε να σου κλέψουν τη σειρά : Εδώ πιστεύουμε ότι ανήκουν όλοι όσοι προσπαθούν να σου κλέψουν τη σειρά ή οτιδήποτε σου ανήκει, απλά οι άνθρωποι κάποιας ηλικίας ανεβάζουν σε άλλο επίπεδο την ενόχληση. Δεν σέβονται ουρές, δουλειές, ιερά και όσια. Προσπαθούν να σε πιάσουν στο φιλότιμο και με συνεχόμενα προσποιητά βογκητά αλλά και συνεχόμενους ελιγμούς στην ουρά θέλουν να προσπεράσουν όσο περισσότερους μπορούν. Επίσης στην ίδια κατηγορία ανήκουν και εκείνοι που πάνε και στήνονται στις ουρές από τις πέντε το πρωί, επειδή έχουν αϋπνίες και δεν σκέφτονται ότι κάποιος άλλος μπορεί να εργάζεται ή οτιδήποτε άλλο και δεν χαλαρώνουν ποτέ και πουθενά!

Πρέπον θάνατος : Απλά αφήνουμε το χάρο να πλησιάσει, δεν είναι μεγάλη απόσταση.

iii)Αυτοί που θάβουν πισώπλατα : Έτσι και κάνεις το λάθος να σηκωθείς από το τραπέζι σας, με κάποιο περίεργο τρόπο τότε θυμούνται να πουν οποιοδήποτε σφάλμα έχεις κάνει το λάθος να τους εκμυστηρευτείς. Αν έχεις προνοήσει και δεν τους έχεις πει τίποτα από το παρελθόν, το παρόν ή τι σκοπεύεις να πράξεις στο άμεσο μέλλον, το πιθανότερο είναι να σε κατηγορήσουν για κρυψίνο και να επινοήσουν μια ιστορία που «τους έχεις εμπιστευτεί» σε μια βραδιά σούρας για να προσπαθήσουν να σε ξεφτιλίσουν. Επίσης αν δεν κάνεις το λάθος να φύγεις από δίπλα τους δείχνουν το ταλέντο τους, παίζοντας παντομίμα με τους απέναντι με απώτερο σκοπό να κοροϊδέψουν είτε εσένα είτε κάποιον άλλο που δεν κοιτάζει.

Πρέπον θάνατος : Από δυνατή φτυαριά στο κούτελο.

iv)Αυτοί που ακούν μόνο όσους συμφωνούν μαζί τους : Αγαπητέ φίλε, όταν ζητάς τη γνώμη κάποιου, την ακούς και σέβεσαι αυτόν που στο λέει ασχέτως αν συμφωνείς ή όχι μαζί του. Οι κύριοι και οι κυρίες αυτής της κατηγορίας φαίνονται να ζητάνε ή να ψυχαναλυθούν τσάμπα, με ένα άτομο που μόνο συμφωνεί μαζί τους και τους δίνει άλλοθι σε οποιαδήποτε μαλακία κάνουν ή απλώς ψάχνουν για καυγά με κάποιον που θα έχει το θράσος να διαφωνήσει μαζί τους. Ελπίζουμε να μην είσαι εσύ αυτό το άτομο καθώς αν (α)τύχει να κάθεσαι απέναντι τους τότε θέλεις καινούργιο συκώτι από το πρήξιμο που θα υποστείς.

Πρέπον θάνατος : Ρήξη συκωτιού από κάποιον χειρότερο από αυτούς.

v)Οι επαναστάτες της χλίδας : Είσαι αραγμένος στον κήπο σου κάπου στην πολιτεία, δίπλα στην πισίνα σου (η οποία είναι φυσικά δηλωμένη σαν γούρνα για τα γουρούνια) και κρατώντας το τελευταίο i phone s6352 ανεβάζεις το επόμενο μανιφέστο σου σε αναρχικό site κράζοντας το σάπιο κατεστημένο και το σύστημα που σου επιτρέπει να έχεις όλα τα παραπάνω. Αγαπητέ αναρχοκαπιταλιστή των βορείων προαστίων (ή στις ανάλογες συνοικίες ανά την Ελλάδα) είναι τουλάχιστον υποκριτική από μέρους σου η όλη παραπάνω συμπεριφορά.

Πρέπον θάνατος : Από ραδιενέργεια από την παρατεταμένη χρήση του i phone.

vi)Όσοι κάνουν σχόλια copy paste : Φυσικά δεν θα μπορούσαμε να μη γράψουμε κάτι και για τον αγαπημένο χώρο του blogging. Αγαπητέ αναγνώστη, αν βαριέσαι ή αν δεν έχεις κάτι να πεις απλά δεν είναι ανάγκη να αφήσεις το σχόλιο σου. Αν δεν έχεις διαβάσει το κείμενο το κάνεις ακόμα χειρότερο. Από τη στιγμή που δεν έχεις τη διάθεση ή το χρόνο να διαβάσεις μην το κάνεις μόνο για διαφήμιση. Το να έχεις ένα έτοιμο τυποποιημένο μήνυμα που να ταιριάζει σε όλες τις περιπτώσεις είναι αξιολύπητο. Με αυτή σου την κίνηση το μόνο που καταφέρνεις είναι να προκαλέσεις την οργή και το χλευασμό της μπλογκόσφαιρας. Αν πραγματικά αξίζεις να είσαι σίγουρος ότι θα αναγνωριστείς ακόμα κι αν δεν σχολιάζεις πουθενά.

Πρέπον θάνατος : Από ντροπή επειδή όλοι σε πήραμε χαμπάρι.

vii)Οι κράχτες άνευ υπόβαθρου : Βρίσκεσαι με την παρέα και ξαφνικά πέφτει ένα τυχαίο όνομα στο τραπέζι, μετά άλλο κι άλλο ένα κι άλλο ένα…. και μετά από «ώριμη σκέψη» και άπειρο κράξιμο εσύ και οι ανεγκέφαλοι φίλοι σου περιχαρής καταλήγετε στο συμπέρασμα ότι όλοι είναι αποτυχημένοι και άξιοι χλευασμού. Βέβαια κανένας δεν κοιτάει τα μούτρα του στον καθρέφτη καθώς το 90% των ατόμων που κράζουν είναι άνεργοι-άεργοι, ασπούδαστοι, χωρίς οποιαδήποτε σχέση και μένουν ακόμα με τη μαμά τους (δεν είναι ντροπή αλλά όταν ξεπερνάς το 30 είναι αιτία σοβαρού προβληματισμού). Μπορεί να μην είναι όλοι επιτυχημένοι γιάπηδες, αλλά αν δεν είσαι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ στέλεχος πολυεθνικής βάλε τη γνώμη σου στην κωλάρα σου.

Πρέπον θάνατος : Από ιατρικό λάθος «επιτυχημένου» φίλου τους.

viii)Οι γονείς που βγάζουν απωθημένα στα τέκνα τους : Φίλε μου το ότι εσύ δεν είχες το απαραίτητο ταλέντο για να γίνεις τιτανοτεράστιος αστέρας αθλήματος, δε σημαίνει ότι το έχει ο γιος σου. Όλοι αυτοί οι γονείς που ότι δεν πέτυχαν στη ζωή τους προσπαθούν να το ζήσουν μέσω των παιδιών τους και τα αναγκάζουν να ακολουθήσουν τις δικές τους επιθυμίες, χωρίς να ακούν ποτέ τις ανάγκες και τα θέλω τους. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα παιδιά να ζουν καταπιεσμένα έστω και χωρίς να το καταλαβαίνει κανείς και φυσικό επακόλουθο να περάσουν τα ίδια και τα δικά τους παιδιά. Άλλωστε το παιδί και το σκυλί όπως τα μάθεις…

Πρέπον θάνατος : Να κάνουν την πινιάτα σε παιδικό πάρτι.

ix)Αυτοί που σφίγγονται για να γελάσουν : Πολλοί επιστήμονες λένε ότι το γέλιο δίνει ζωή. ΌΧΙ το ψεύτικο. Το να γελάς προσποιητά με τα αστεία μου με προσβάλει περισσότερο από το να μη γελάσεις καθόλου. Το να μην έχεις χιούμορ (αφού δε γελάς με τα αστεία μου αυτό εννοείτε) αυτό που κάνεις δεν θα σε βοηθήσει σε καμία περίπτωση να αποκτήσεις και όσο πιο γρήγορα το καταλάβεις, τόσο λιγότερο θα σε μισήσουν οι γύρω σου.

Πρέπον θάνατος : Ασφυξία από σπαστικό γέλιο.

x)Αυτοί που τρέφονται από τις ζωές των άλλων : Δεν είναι απλά κουτσομπόληδες. Το μόνο νόημα στη φτωχή και μίζερη ζωή τους είναι να μπορούν να μαθαίνουν τα μυστικά και τα συμβάντα στις ζωές των γύρω τους και να το σχολιάζουν μόνο πικρόχολα. Είναι οι τύποι που προσπαθούν με κάθε τρόπο να κοιτάξουν από την κλειδαρότρυπα και αν τους δώσεις το θάρρος θα εκμεταλλευτούν τα πράγματα και τις καταστάσεις για να ανακατέψουν τη ζωή σου και να αντλήσουν χαρά και ευχαρίστηση από τα συντρίμμια που αφήνουν στο διάβα τους.

Πρέπον θάνατος : Πτώση μετεωρίτη στο κεφάλι τους. Μπορεί να είναι άκυρο αλλά είναι σίγουρα αποτελεσματικό.

Ξέρουμε ότι οι κατηγορίες αυτές είναι λίγες και υπάρχουν κι άλλοι και μάλιστα χειρότεροι εκεί έξω. Για αυτό το λόγο κι εμείς σας υποσχόμαστε περισσότερα μέρη με μπόλικο καυτό ατσάλι.

mr. & mrs. tomary

Φιλία εξ-αποστάσεως

Φιλία εξ-αποστάσεως

Τη γνώρισα σε ένα από…τα προηγούμενα blog και για έναν περίεργο λόγο κολλήσαμε αμέσως! Το όνομα αυτής Νατάσσα, θα την συναντήσετε στο Like The Life καθώς και σε ένα σωρό άλλα site που έχουν την τύχη να γράφει! Έχει μια από τις πιο καλόγουστες “γωνιές”, είναι βιβλιοφάγος και με αίσθηση του χιούμορ. Η σχέση μας ξεκίνησε κάπως άδοξα, αφού εκείνη μισούσε τις διασκευές κι εγώ την βομβάρδιζα με δαυτές. Κατάληξε να τις αγαπήσει, ή τουλάχιστον να τις ανεχτεί για χάρη μου! Εκείνες τις ατέλειωτες νύχτες χωρίς ύπνο γίνεται συνήθως το παρεάκι μου και οι συζητήσεις ποικίλουν. Μια τέτοια συζήτηση θα ακολουθήσει κι εδώ, αφού αποφασίσαμε παρέα να “ξεσκονίσουμε” όσα αγαπάμε αλλά και όσα μισούμε στις ανθρώπινες σχέσεις.

Νικολέτα

Είναι φοβερό ότι σήμερα μπορείς να γνωρίσεις ένα άτομο με το οποίο ταιριάζετε και ας σας χωρίζουν αρκετά χιλιόμετρα. Έτσι έγινε και με την Νικολέτα, στην πραγματικότητα δεν μπορώ να ορίσω πότε ακριβώς γνωριστήκαμε γιατί από την πρώτη στιγμή, μιλούσαμε σαν να γνωριζόμασταν καιρό. Οι σταθερές στην δικιά μας σχέση είναι το κοινό μας χιούμορ, η μας αγάπη στις βεράντες με λουλούδια και στην μανία μας να κουβεντιάζουμε με τις ώρες… και να συμφωνούμε! Εκείνο που ξεχωρίζω σ αυτήν είναι ο ενθουσιασμός της ακόμα και για μικρά πράγματα, μοιάζει με παιδάκι έξω από ζαχαροπλαστείο. Μια από τις συζητήσεις μας ήταν οι ανθρώπινες σχέσεις και όλα ξεκίνησαν κάπως έτσι…

Νατάσσα

Πες μου λοιπόν Νικολέτα, ποια θα επέλεγες ως την «απόλυτη στιγμή» που μπορείς να μοιραστείς με ένα αγαπημένο σου πρόσωπο…

Νικολέτα : Απαλλαγμένοι από τηλέφωνα, υποχρεώσεις, πρέπει – δεν πρέπει, κουτάκια και ταμπέλες με χαμόγελα ευχαρίστησης, στο αμάξι, σε μια ατελείωτη βόλτα, ανάμεσα σε όμορφες εικόνες, απολαμβάνοντας και τραγουδώντας σαν μικρά παιδιά.. Εσύ τι λες;

Νατάσσα : Μπορώ να κλείσω όλες εκείνες τις στιγμές περιγράφοντας μια από αυτές; Εγώ και εκείνος, μακριά από κινητά και υπολογιστή, να μένουμε αγκαλιασμένοι χωρίς να μιλάμε, αλλά ξέρουμε και οι δυο ότι σκεφτόμαστε ο ένας τον άλλον… πάλι!

Εσύ ποια θα διάλεγες ως την top στιγμή μια σχέσης και ποια ως την χειρότερη/πιο βαρετή;

Νατάσσα : Ξέρεις, πιστεύω σε μια υγιή σχέση όλες οι στιγμές είναι top, αλλά αν έπρεπε να επιλέξω κάποια είναι όταν έχει βρει τους ρυθμούς της και προχωράει γνωρίζοντας καλά ο ένας τον άλλον… αλλά η ατμόσφαιρα σας, ο ερωτισμός, η διακαή επιθυμία για τον άλλον παραμένει σαν το πρώτο ραντεβού… και καλύτερα!
Η χειρότερη είναι όταν δεν συμβαίνει το πρώτο, όταν δηλαδή αρχίζεις να νιώθεις πως δεν επικοινωνείς, πως δεν έχεις καμία σημασία στην ζωή του άλλου και όσα πράγματα οδηγούν στο τέλος της σχέσης.

Νικολέτα : Όταν ακούω κάτι τέτοιο σκέφτομαι την δική μου σχέση και πραγματικά εκείνη η στιγμή που ξεχωρίζω ως μοναδική για όσα με έκανε να νιώσω ήταν η στιγμή που βρεθήκαμε από κοντά. Αν και έμοιαζε περισσότερο με απαγωγή αφού εμφανίστηκε μπροστά μου σχεδόν απροειδοποίητα, κοιτάζοντας τον και ανοίγοντας με τόση ζεστασιά την αγκαλιά του για να με δεχτεί, αισθάνθηκα απίστευτη οικειότητα, λες και ο άνθρωπος αυτός όντως γεννήθηκε για εμένα.
Τώρα για την πιο βαρετή, θα έλεγα οι ώρες εκείνες, οι Κυριακάτικες, που επιτέλους έχω την δυνατότητα να ξυπνήσω ανέμελα δίπλα του χωρίς δουλειές ή τίποτα να παρεμβάλει, και ΠΡΕΠΕΙ φυσικά να σηκωθούμε για το τραπέζι. Τις ώρες αυτές μπορώ να γκρινιάζω σαν μωρό παιδί. Το ομολογώ!

Τώρα όμως, που αναφέρθηκα στο «τέλος μια σχέσης» εσένα τι σε ξενερώνει σε κάποιον;

Νικολέτα : Αδιαμφισβήτητα η προδοσία. Αν αισθανθώ έστω για μια στιγμή ότι ο άλλος υποτιμάει τη νοημοσύνη μου και μπορεί να παίξει με τα αισθήματα μου θα γινόταν αυτόματα κόκκινο πανί χωρίς γυρισμό. Γενικά είμαι της άποψης πως στον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου πρέπει να φέρεσαι ακριβώς όπως θα ήθελες εσύ να σου φερθεί, ανεξάρτητα αν αυτό θα συμβεί ή όχι. Μπορώ να δεχτώ λάθη, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα επέτρεπα σε κάποιον να μην υπολογίζει σε όσα με δένουν μαζί του. Αγαπώ την ειλικρίνεια, και θα την υποστηρίζω ακόμα και αν πολλές φορές έχει το πιο σκληρό πρόσωπο.

Νατάσσα : Εμένα με ξενερώνει αρκετά η μιζέρια. Σε οποιαδήποτε σχέση βέβαια, φιλική, ερωτική, επαγγελματική. Πιστεύω πως χαλάει όλη την ατμόσφαιρα για να δημιουργηθεί μια σχέση. Όταν κάποιος δεν είναι ικανοποιημένος από την ζωή του και μόνιμα επικρατεί μια γκρίνια χωρίς κάποιον προφανή λόγο, τότε με κάνει να πιστεύω πως δεν τον νοιάζει για εμένα, αν περνάω καλά με αυτό ή αν με κουράζει. Οπότε με ξενερώνει και φεύγω τρέχοντας!

Θα σε ξενέρωνε η διαφορά ηλικίας; Ο λαός μας λέει πως ο έρως χρόνια δεν κοιτά..

Νατάσσα : χαχαχα… Φυσικά κοιτά και με το παραπάνω! Γενικά δεν το βρίσκω κακό να υπάρχει μια μικρή διαφορά στην ηλικία. Αλλά όταν σε μια σχέση ο ένας είναι στο στάδιο «μαθαίνω την ζωή» και ο άλλος το έχει περάσει αυτό το στάδιο και έχει κατασταλάξει, υπάρχει χάσμα γενεών. Κάποιος από τους δυο θα κάνει περισσότερες υποχωρήσεις. Βέβαια όταν το ζευγάρι “τα βρίσκει”, η διαφορά είναι δευτερεύον. Συμφωνείς;

Νικολέτα : Προφανώς και έχεις δίκιο. Είναι σχέσεις που μπλέκουν άτομα από τελείως διαφορετικές γενιές, κατά συνέπεια και κόσμους. Δεν είναι δυνατόν να είσαι με κάποιον που το μόνο που μπορείς να μοιραστείς και να καταλάβεις από την ζωή του είναι πράγματα αποκλειστικά από το κοινό παρόν σας. Φυσικά δεν εννοώ πως εκείνος που είναι ο νεότερος σε ηλικία είναι και χαζός, αλλά προφανώς δεν μπορώ να πω ότι εγώ σε ηλικία 25 χρόνων θα μπορούσα να κατανοήσω και να συμβαδίσω με έναν άνθρωπο που αυτή τη στιγμή είναι στα 45 του. Γιατί έχουμε ζήσει σε άλλες εποχές, μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα. Παρ’ όλα αυτά ακόμα και αν κάποιος το παραβλέπει αυτό και τελικά οδηγηθεί σε μια σοβαρή σχέση με έναν άνθρωπο αρκετά μεγαλύτερο του, μην απορήσει αν στο σχολείο αντί για τον πατέρα του ή την μητέρα του αντίστοιχα οι συμμαθητές του, δουν στα πρόσωπα τους τον παππού και την γιαγιά.

Σεξουαλική ικανοποίηση: Τεράστιο θέμα. Μπορεί να υπάρξει μια σχέση χωρίς σεξουαλική ικανοποίηση, τι λες εσύ;

Νικολέτα : Ξέρω πως θα σου φανεί περίεργο. Μα το πιστεύω. Χωρίς να είμαι απόλυτη νομίζω πως μια σχέση μπορεί να σταθεί από πάρα πολλά πράγματα για να μπορεί να χαλάσει μόνο για το σεξουαλικό. Προφανώς και παίζει έναν από τους βασικότερους ρόλους όμως υπάρχουν τόσα που μπορείς να μοιραστείς με κάποιον που μερικές φορές ίσως αυτός που έχει το πρόβλημα το παραβλέπει ή δεν του δίνει τη σημασία που θα του έδινε κάποιος άλλος αφού για εκείνον η συντροφικότητα ή κάτι άλλο παίζει μεγαλύτερο ρόλο στη ζωή του. Πέρα από το πάθος, και όσα με στόμφο μπορεί να λέμε όλοι κατά καιρούς δεν πρέπει να παραβλέπουμε πως σημασία έχει το τι ζητάει το κάθε άτομο, καθώς και οι εμπειρίες που μπορεί να έχει. Και φυσικά δεν αναφέρομαι επί προσωπικού αυτή τη φορά! Εσύ το πιστεύεις;

Νατάσσα : Όχι, πιστεύω πως δεν μπορεί να υπάρξει κάτι τέτοιο. Είναι σαν να μου ζητάς να μείνω σε μια σχέση που δεν υπάρχει επικοινωνία αλλά υπάρχει σεξουαλική ικανοποίηση. Μια σχέση θέλει και τα δυο, στην αρχή ίσως να μην νιώθεις πως πειράζει όμως έπειτα βγαίνει στην επιφάνεια και είναι πρόβλημα σε μια σχέση. Αναφέρομαι φυσικά στις περιπτώσεις που δεν υπάρχει κάποιο παθολογικό πρόβλημα.

“Κάθε σχέση είναι υπό τον έλεγχο αυτού που ενδιαφέρεται λιγότερο.” (Gordon Livingston). Κατά πόσο σε βρίσκει σύμφωνη αυτό;

Νατάσσα : Είναι μια πραγματικότητα, δεν συμφωνώ με την τακτική βέβαια, αλλά ξέρω πως σε πολλές σχέσεις – είτε ερωτικές, είτε φιλικές, υπάρχει αυτός που νοιάζεται λιγότερο και είναι ο πιο “λακωνικός” στα αισθήματα, λιγότερο διαχυτικός και έτσι νομίζω πως φαίνεται να κρατάει τον έλεγχο.
Καλά είναι να αποφεύγονται όμως τέτοιες σχέσεις γιατί πάντα ο “ενδιαφερόμενος” βγαίνει πληγωμένος.

Νικολέτα : Αν και σίγουρα υπάρχουν τέτοιες σχέσεις όπως λες, εκείνο που μπορώ να δεχτώ είναι πως σε κάθε σχέση υπάρχει κάποιος που είναι πιο σκληρός και δυνατός ώστε να κρατάει τα ηνία (αν αυτά υπάρχουν). Εκείνος που μπορεί να πάρει αποφάσεις και να στηρίξει ακόμα και τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν. Αν υπάρχει αληθινή σχέση, αν υπάρχει το δέσιμο, τότε κατά την γνώμη μου ο άνθρωπος αυτός χωρίς να είναι χειριστικός, και έχοντας πάντα υπόψιν τον άλλον θα αναλάβει να πάρει και τον έλεγχο σε κάποια πράγματα που ίσως ο άλλος φοβάται ή είναι πιο συναισθηματικός. Αλλά κι αυτό βέβαια δεν είναι απόλυτο, καθώς σε κάθε περίπτωση είναι πιθανό οι ρόλοι να αλλάζουν. “Άλλωστε σε μια αληθινή σχέση δεν υπάρχει κάποιος που να ενδιαφέρετε λιγότερο.” (mr. & mrs. Tomary)

Νατάσσα : Θα συμφωνήσω : «…σε μια αληθινή σχέση σχέση δεν υπάρχει κάποιος που να ενδιαφέρετε λιγότερο.» ωστόσο οφείλουμε να παραδεχτούμε, ότι δεν είναι όλες οι σχέσεις αληθινές.

Ας αφήσουμε όμως τις γενικότητες, εσύ ποιο νομίζεις ότι είναι το μεγαλύτερο λάθος που κανείς εσύ σε μια σχέση;

Νατάσσα : Χωρίς δεύτερη σκέψη, το μεγάλο μου λάθος είναι η ανοχή. Στην αρχή μιας σχέσεις, δεν δείχνω τι με ενοχλεί και κάνω υπομονή νομίζοντας πως είναι μια παροδική κατάσταση. Έχω ελαστικά όρια που αυτό οδηγεί, σε ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα. Μετά την 563η φορά κατάλαβα πως αυτό που πρέπει να αλλάξω είναι ότι θα πρέπει να θέτω τα όρια μου από την αρχή… Αυτό θεωρώ είναι τίμια και για τους δυο! Εσένα;

Νικολέτα : Εγώ πάλι νομίζω ότι είμαι απόλυτη και έχω την αίσθηση πως οι άλλοι πρέπει να φέρονται και να σκέφτονται όπως εγώ. Ξέρω πως ακούγεται εγωιστικό, μα εγωίστρια είναι το τελευταίο που θα πεις για εμένα. Ούτε είναι πως δεν καταλαβαίνω πως ο άλλος πιθανότητα έχει διαφορετική άποψη πάνω σε κάτι ή έστω δεν το σκέφτηκε όπως έπρεπε, όμως είναι ένα αίσθημα δικαίου που έχω πολύ έντονο και όταν κάτι προκύπτει είμαι ικανή να χαλάσω τον κόσμο αν ο άλλος δεν μπορεί να το καταλάβει και να το σεβαστεί. Εκείνες τις στιγμές πιστεύω πως γίνομαι πολύ πιεστική και κουραστική, είτε έχω δίκιο, είτε όχι.

Ελπίζω να απαλλαγούμε και οι δυο από αυτά. Πριν κλείσουμε για πες μου ποιο πιστεύεις ότι είναι εκείνο το συναίσθημα, που όταν το νιώθεις ξέρεις ότι έχεις βρει το άλλο σου μισό;

Νικολέτα : Το ότι ξυπνάω το πρωί και το πρώτο πράγμα που έχω ανάγκη είναι να δω το πρόσωπο του δίπλα μου. Το ότι παρά τις διαφορές μας, το βράδυ θα με κλείσει στην αγκαλιά του και έστω για μια στιγμή όλα θα έχουν καταλαγιάσει. Η ατελείωτη ανάγκη να προσπαθώ να μην σβήσει το χαμόγελο του αφού εκείνος είναι που μου δίνει φως να συνεχίσω. Κυρίως όμως μια σκέψη. Η αίσθηση αυτή που έχω από το πρώτο λεπτό. Αυτόν τον άνθρωπο θα ήθελα να τον ξέρω από πάντα, έτσι ώστε να μην χάσω λεπτό της ζωής μου μιας και από τη στιγμή εκείνη τίποτα δεν υπάρχει κοιτάζοντας πίσω. Γιατί αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε για ‘μένα, και θα ήθελα να ήμουν από τη πρώτη στιγμή που κατάλαβα τον εαυτό μου μαζί του.

Νατάσσα : Είναι μοναδικό αυτό το συναίσθημα που περιγράφεις, ονειρεμένο! Νομίζω το διαπιστώνεις κατά τη διάρκεια της σχέσης, όταν το άλλο σου μισό σε εκπλήσσει καθημερινά και όταν ενισχύονται κάθε λεπτό το αίσθημα της αγάπης, της φροντίδας και της οικειότητας για τον άλλον χωρίς βέβαια να περιμένεις αντάλλαγμα.

Περισσότερη Νατάσσα, εδώ.

Η ψυχή μου τραγούδι

dfb663d762f8900ac9d21b9b0a5cbe3a

Πάλεψα πολλές μα πάρα πολλές φορές για να ανακαλύψω εμένα, τον άνθρωπο… όχι τον καλλιτέχνη… τον καλλιτέχνη τον ήξερα από παίδι… τις δυνατότητες που είχε. Είπα μεγάλε είσαι ταγμένος τα ταξίδια της ψυχής σου να τα κάνεις μέσω της μουσικής και του τραγουδιού..είτε αυτά είναι στο καναπέ σου, στο μπάνιο σου είτε μπροστά σε κοινό. Δεν έχει καμιά σημασία. Σημασία έχει το ταξίδι. Γεμάτο από εικόνες με ήχους, στίχους, πόνο, δάκρυ, γέλιο, χαρά, ευτυχία ακόμα και δυστυχία. Αρκεί να ταξιδεύεις… Μακριά απ’ όλους και απ’ όλα. Μακριά από τον καθωσπρεπισμό, συμβιβασμό αλλά και τον διχασμό!! Παρόλο λοιπόν που «έπεσα» και «χτύπησα» αναρίθμητες φορές πάντοτε σηκωνόμουν πιο δυνατός και πεπεισμένος ότι παρά τις  τόσες «τρικλοποδιές» έχω τη δύναμη να σηκώσω το βάρος του κόσμου στα χέρια μου και να τον κάνω δικό μου!!
Άλλωστε λένε πως ένας Σκορπιός όταν χρησιμοποιήσει τη δύναμή του για το κοινό καλό μπορεί να αλλάξει όλο τον κόσμο!! Το πιστεύω απόλυτα!! Ακόμα και αν χρειαστεί να δώσει και την «τελευταία ρανίδα του αίματος του»!! Έτσι λοιπόν και εγώ προτίμησα να «πέσω» αρκετές φορές, να απομονωθώ και να παλέψω με τους δαίμονες μου!! Να ζήσω τη ζωή χωρίς όρια!! Και στον έρωτα, το πιο σημαντικό πράγμα στο κόσμο που σου δίνει τη κινητήριο δύναμη να φωνάξεις τη λέξη «ΖΩΩΩΩΩΩΩ», να τον κοιτάξω κατάματα και με την αλήθεια της ψυχής μου που είναι αιχμηρή σαν ξυράφι να του «κόψω» το βήχα και έτσι να καταφέρω να μη καταντήσω ποτέ ένας τυποποιημένος τυπάκος της σειράς και ταυτόχρονα συμβιβασμένος με τη τακτοποιημένη και συνηθισμένη ζωούλα του.
Που προτιμάει να γυρίζει στο ασφαλές σπιτικό του απο την δουλίτσα του με τον πενιχρό αλλά «φτάνει που έχουμε δουλειά»  μισθουλάκο του!! Να τον περιμένει η ανιαρή, κρυόκωλη και συμβιβασμένη γυναικούλα του με κλειστές, εννοείται, τις αγκάλες της! Φορώντας τις πάνινες προπέρσινες παντοφλιτσες του από συνήθεια, τρώγοντας από συνήθεια, κατουρώντας από συνήθεια, βλέποντας βλακώδη σήριαλ στο χαζοσκουπιδοκούτι που το ονόμασαν τηλεόραση από συνήθεια, κάνοντας τυποποιημένο σεξ χωρίς καμιά δόση φαντασίας και χωρίς ιδιαίτερες εκπλήξεις από συνήθεια… όπου στο τέλος  γυρίζει τη πλάτη για να ρίξει το ροχαλητό του αιώνα έχοντας ταυτόχρονα ένα ελαφρό και ανεπαίσθητο χαμόγελο δήθεν ευφορίας και καθαρής συνείδησης που δήθεν τον διακατέχει… και αυτό από συνήθεια. Ε!! Και στο τέλος αραδιάζει και καμιά ντουζίνα κουτσούβελα για να κλείσει τον κύκλο της δήθεν «ευτυχίας» του. Αυτό όχι από συνήθεια αλλά επειδή ετσι συνηθίζεται (μπουχαχαχα) στις «ευτυχισμένες» οικογένειες για τη διαιώνιση του είδους!! «Έτσι ο έρωτας γίνεται συνήθεια, η διεκδίκηση γίνεται «σιγουριά» της κακιάς ώρας, η καύλα γίνεται «άντε να τελειώνουμε να πέσουμε για ύπνο» από τη πλευρά της γυναίκας και από τη πλευρά του άντρα «από το να τον παίξω θα τον χώσω έστω και εδώ» και η ανιδιοτελής σχέση γίνεται σχέση εξάρτησης!! Πάρε δώσε και τα ρέστα με λίγα λόγια!
Έτσι λοιπόν και εγώ από τη πλευρά μου δεν αγαπώ και δεν πρόκειται ποτέ να γίνω σκλάβος αυτής της «συνήθειας». Γουστάρω φουλ έρωτα, διεκδίκηση, καύλα και ανιδιοτελείς σχέσεις μακριά από εξαρτήσεις αλλά από επιλογή καθαρά! Και αυτό που τελικά γουστάρω περισσότερο από όλα είναι που ζω αυτές τις all-in καταστάσεις μέσα απ το τραγούδι!! Γιατί?? Γιατί βγάζω κομμάτια της ψυχής μου χωρίς να σκέφτομαι ότι τα μοιράζομαι με κάποιον άλλο!! Έτσι για τη πάρτη μου ρε αδερφέ!! Γιατί έτσι γουστάρω! Ίσως και στη πραγματικότητα τώρα που το σκέφτομαι προσπαθώ να ενώσω τον κομματιασμένο εαυτό μου!! Κάτι που δεν μπορώ και μακάρι να μη καταφέρω ποτέ!! Μακάρι για να μπορεί συνεχώς να γίνεται…  Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ!!!!!

Αυτά για την ώρα!! Θα τα ξαναπούμε! Σας ευχαριστώ για την ανάγνωση και την ανοχή σας στα «ότι μου κατέβει γράφω»!!

Με εκτίμηση,
Scorpinos.

Εργασία και χαρά vol.2

mari

Καλησπέρα σας αγαπημένοι μας αναγνώστες. Σήμερα το καλύτερο ζευγαράκι που κυκλοφορεί στην πιάτσα του διαδικτύου (και όχι μόνο) θα σας χαρίσει τη συνέχεια που περιμένατε με τόση ανυπομονησία και λαχτάρα μετά το αξεπέραστο πρώτο μέρος. Σήμερα λοιπόν λαέ μας θα συνεχίσουμε το αράδιασμα των διάφορων ανθρώπων που δεν θες να συναντήσεις (ή και θες, μπορεί να είσαι λιγάκι μαζόχας…) στο εργασιακό σου περιβάλλον.

i)Το βύσμα :  Φυσικά και υπάρχει και ένας τέτοιος σε όλους τους εργασιακούς χώρους. Νομίζει ότι κρατάει τον Πάπα από τις τριχωτές μπαλίτσες του και κάνει συνεχώς ότι γουστάρει. Στις περισσότερες των περιπτώσεων η κατάληξη του είναι δραματική, καθώς είτε θα φροντίσουν οι συνάδελφοι του για αυτό (θα βρεθεί πνιγμένος στο βόθρο και θα το κάνουν να μοιάζει με ατύχημα) είτε «οι μεγάλοι» δεν θα αντέξουν τα καμώματα του και θα πεθάνει της πείνας. Εκτός από αυτούς βέβαια υπάρχει και «το βύσμα» που απλά εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία που του δόθηκε και ανελίχθηκε στην ιεραρχία και συνήθως είναι και γαμώ τα παιδιά.

Τρόπος αντιμετώπισης : Από τον δεύτερο δεν χρειάζεται. Από τον πρώτο γίνε ο άνθρωπος που θα οργανώσει τον πνιγμό καθώς οι συγκεκριμένοι είναι συνήθως και μεγάλοι ρουφιάνοι!

ii)Ο καρμοίρης : Κάποιος πρέπει να είναι ο άνθρωπος της καρπαζιάς εκεί μέσα. Έχεις νεύρα, δεν έκανες καλό ή και καθόλου σεξάκι το προηγούμενο βράδυ, έχεις περίοδο? Είναι ο άνθρωπος σου. Συνήθως χαμηλού μορφωτικού και νοητικού επιπέδου αλλά ψυχούλα. Κάνει όλα τα θελήματα μέσα και έξω και από το γραφείο καθώς μέσα στα καθήκοντα του είναι να φέρνει τις τυρόπιτες και να σου πληρώνει τους λογαριασμούς. Σχεδόν πάντα δεν υπολογίζει το τι περνάει και είναι χαμογελαστός και συνήθως η πιο αξιαγάπητη μορφή μέσα στο γραφείο. Αν δεν είσαι αυτός που εκείνη την ώρα του τα χώνει πάντα θα σπεύσεις να τον υπερασπιστείς και να του χαρίσεις μια ζεστή αγκαλιά.

Τρόπος αντιμετώπισης : Τι να αντιμετωπίσεις ρε ρατσίσταρε? Τι σου έχει κάνει ο άνθρωπος?

iii)Το φάντασμα : Αν δουλεύεις σε εταιρία είναι συνήθως ή ο διευθύνων σύμβουλος ή ο πρόεδρος ή κάποιο στενό συγγενικό τους πρόσωπο. Θα τον δεις από σπάνια έως ποτέ. Θα ακούσεις διάφορες φήμες για το πως μοιάζει ή με τι αμάξι κυκλοφορεί αλλά το πιθανότερο είναι καμία από αυτές να μην ισχύει. Αν το φάντασμα αποφασίσει αν κάνει την εμφάνιση του στη δουλεία καλύτερα πάρε ρεπό μιας και λογικά το έκανε για να ξεσπάσει τα νεύρα του για κάτι που του έχει συμβεί (μάλλον έχασε στο γκολφ) καθώς θεωρεί ότι εφόσον σε πληρώνει το κωλαράκι σου του ανήκει και θα το «αξιοποιήσει» όπως θεωρεί εκείνος καλύτερα. Αν εμφανιστεί και ζητήσει να σε δει κιόλας να ξέρεις ότι πας από ταμείο μεριά μιας και σίγουρα έχεις κάνει μαλακία και ετοιμάζεσαι για άλλες παραλίες.

Τρόπος αντιμετώπισης : Βγες στη σύνταξη!!!

iv)Ο πήγαινε έλα : Συχνά ο κόσμος πέφτει στην παγίδα να τον μπερδέψει με το φάντασμα, καθώς τον βλέπεις και αυτόν από σπάνια έως καθόλου αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν έχει και τόση εξουσία. Το γραφείο του είναι το καθαρότερο στο χώρο μιας και είναι αυτό που πάντα αναρωτιόσουν σε ποιον ανήκει. Καλό θα ήταν να μην έρθεις σε αντιπαράθεση μαζί του καθώς μπορεί εσύ να μην τον βλέπεις αλλά το πιθανότερο είναι να γνωρίζει και τον τελευταίο αρουραίο οπότε το φτυάρι που θα πέσει μπορεί να σε βγάλει στην Κίνα.

Τρόπος αντιμετώπισης : Δεν είναι δύσκολο, σπάνια τον συναντάς οπότε απλά αγνόησε τον για λίγο, δεν θα μείνει πολύ.

v)Ο ρόιτερ : Συνήθως έχει περάσει από τη θέση του πήγαινε έλα και έχει πάρει «προαγωγή». Ξέρει τα πάντα για σένα πριν από εσένα και όχι μόνο για σένα αλλά για όλο τον κοσμάκι ασχέτως αν αυτά που γίνονται είναι εντός ή εκτός εργασίας. Βέβαια ο τύπος είναι σαν την ΣΙΑ (την αμερικάνικη λέμε) και δεν τα διατυμπανίζει αλλά τα κρατάει όλα για τον εαυτό του μέχρι να έχει σίγουρο όφελος από την αποκάλυψη του μυστικού σου. Με τον τύπο να είσαι σίγουρος ότι ξέρει μέχρι και τι ώρα πας για το ψιλό σου.

Τρόπος αντιμετώπισης : Αν μπλέξεις μαζί του δε νομίζω ότι μπορείς να τον αντιμετωπίσεις εύκολα εκτός αν με κάποια μέθοδο παρακολούθησης αντάξιας της KGB έχεις καταφέρει να ανακαλύψεις κάτι πολύ βρώμικο για τι ζωή του. Επίσης το εύκολο είναι να τον τραμπουκίσεις λιγάκι μιας και συνήθως είναι μεγάλος χέστης.

vi)Ο ανεπρόκοπος : Αυτός ο τύπος είναι πραγματικά απορίας άξιο για πιο λόγο πληρώνεται. Είναι ο ψύλλος στον κόρφο σου, είναι η μύγα στο σπαθί σου, είναι ο ξυσταρχίδης δημόσιος υπάλληλος μέσα στην ιδιωτική εταιρία. Με λίγα λόγια αντιπροσωπεύει οτιδήποτε ενοχλητικό μπορείς να συναντήσεις στην εργασιακή ζωή σου. Αν είσαστε στον ίδιο τομέα το πιθανότερο θα είναι να κάνεις δουλειά για δύο και πολλές φορές και για τρεις μιας και είναι και θρασύτατος και δεν διστάζει να αναλαμβάνει υποχρεώσεις που ποτέ δεν πρόκειται να φέρεις εις πέρας.

Τρόπος αντιμετώπισης : Σε κάποιο από τα άπειρα project που θα «αναλάβει» τον αφήνεις να εκτεθεί. Για κάποιο περίεργο λόγο εκείνη τη στιγμή θα βγουν και όλα τα υπόλοιπα στη φόρα και θα εξαφανιστεί πιο γρήγορα κι από παρθένα σε χαρέμι.

vii)Ο ανερχόμενος : Πρόκειται για τον επόμενο γενικό διευθυντή ή ακόμα και πρόεδρα. Πρόσεχε πως θα του συμπεριφερθείς καθώς πρέπει να τα έχεις καλά μαζί του. Το παλικάρι έχει λιώσει πάνω από τα βιβλία κι έχει 5 πτυχία, 8 μεταπτυχιακά και καμιά 10αρια master. Τώρα ήρθε η ώρα να βγάλει όλες αυτές τις γνώσεις στη δουλειά του και κάτσε εκεί δίπλα του για να γίνεις καλύτερος.

Τρόπος αντιμετώπισης : Δεν χρειάζεται να τον αντιμετωπίσεις αλλά μην του το παίξεις έξυπνος καθώς το πιθανότερο σενάριο είναι, να είναι εξυπνότερος από εσένα και τελικά να σε ξεφτιλίσει.

viii)Ο mr. γκάτζετ : Λογικά κάνει δουλειά που έχει σχέση με υπολογιστές. Βέβαια και αυτό να μην κάνει έχει ότι τελευταίο κυκλοφορεί. iphone s852 ή Samsung s galaxy και σύμπαν ολάκερο. Στις τσέπες του υπάρχει ένα μικρό εργαστήριο καθώς οποιαδήποτε από τις συσκευές του κι αν χαλάσει πρέπει να την φτιάξει μόνος του καθώς αυτοί εκεί στα μαγαζιά είναι κομπογιαννίτες και αυτοί εκεί δεν ξέρουν. Βέβαια αν και ακόμα έχει σπυράκια ακμής (δεν έχει γνωρίσει ακόμα τον έρωτα, στα 45 του) είναι καλό παλικάρι και θα σε εξυπηρετήσει αν χρειαστείς κάτι από αυτά.

Τρόπος αντιμετώπισης : Αν θες να τον αποφύγεις απλά ποτέ μην αναφέρεις κάτι που έχει σχέση με υπολογιστές, πολύ απλά δεν θα έχει κάτι να σου πει για οτιδήποτε άλλο.

ix)Ο παντογνώστης : Είναι εκείνος που νομίζει ότι ξέρει τα πάντα για όλους. Για εσένα, για τη δουλειά σου, για το λόγο που πήρε κάποιος άδεια, για την καινούργια απίστευτη εμπορική συμφωνία που είναι στα σκαριά. Η αλήθεια είναι ότι ο τυπάς έχει πολύ μεγάλη φαντασία και πραγματικά δεν ξέρει τίποτα. Μόλις αρχίσουν οι μειώσεις προσωπικού είναι από τους πρώτους υποψήφιους και όταν το καταλάβει κάνει ακόμα μεγαλύτερη επίδειξη των μηδαμινών γνώσεων του. Από το φόβο του σύντομα θα προσπαθήσει να εξελιχθεί σε αποτυχημένο ρόιτερ και ακόμα πιο αποτυχημένο ρουφιάνο.

Τρόπος αντιμετώπισης : Αν ήσουν εγώ θα έλεγα να τον αποστομώσεις με την απύθμενη σοφία σου, αλλά μιας και δεν είσαι μπορείς απλά να του κάνεις καμιά δεκαριά υποδείξεις γρήγορα θα ξενερώσει και θα καταλάβει ότι δεν τον παίρνει.

x)Ο cult : Ξεχασμένος σε κάποια άλλη δεκαετία. Πιθανότατα αυτή των 80’s, έχει χαίτη, φοράει κολλητό παντελόνι σωλήνα και πιθανότατα και μπλούζα ροκ μπάντας. Ξέρει ότι είναι μια γενιά πίσω και το χαίρεται. Οι περισσότεροι τον θεωρούν ρομαντικό και τον συμπαθούν. Όσοι τον αντιπαθούν δεν του λένε τίποτα γιατί υπάρχει το σενάριο να ήταν ο μεταλλάς – ροκάς που τους έδερνε στο σχολείο. Γενικά είναι καλός τυπάκος και χρήσιμος μιας και βοηθάει πάντα σε ότι κι αν μπορεί.

Τρόπος αντιμετώπισης : Μην αγχώνεσαι δεν πρόκειται ποτέ να έχεις παραπάνω από απλά τυπικές σχέσεις μαζί του αφού είναι συνέχεια στην κοσμάρα του. Ο μόνος λόγος για να σε συναναστραφεί είναι να έχετε το ίδιο αγαπημένο συγκρότημα.

xi) «Ο μαλάκας» : Είναι αυτός που κάνει τα πάντα για να μην απογοητεύσει κανέναν.Αυτό συνήθως έχει σαν αποτέλεσμα οι περισσότεροι να τον εκμεταλλευτούν άθελα ή ηθελημένα σε κάποια στιγμή της ζωής τους μιας και πάντα θα είναι εκεί για να βοηθήσει. Προσπαθεί να κρατήσει τις ισορροπίες ανάμεσα στη ζωή και στη δουλειά του όμως ποτέ δεν θα καταφέρει να το πετύχει. Κοιμάται με το κινητό κάτω από το μαξιλάρι, του έχουν πέσει τα μισά μαλλιά από το άγχος, τρέχει αν το κινητό χτυπήσει (ακόμα και αν αυτό συμβεί στις 2 το βράδυ), και κουβαλάει αυτό το άγχος ακόμα και τις ελάχιστες στιγμές άδειας. Βέβαια και να θέλει να ξεχαστεί, πολλές φορές δεν τον αφήνουν οι γύρω του μιας και φροντίζουν να του υπενθυμίζουν ότι θα γυρίσει στη δουλειά με άπειρα τηλέφωνα μέσα στη μέρα.

Τρόποι αντιμετώπισης : Υπομονή Νικολέτα!

Μετά από δυο αναρτήσεις όπως θα έχετε καταλάβει ο μόνος τρόπος για να αποφύγεις τα περισσότερα από αυτά τα άτομα είναι να γίνεις αφεντικό!

mr. & mrs. tomary

Ηρθα για να μεινω

10868227_10203470355059670_1031949614844305104_n

Ήρθα για να μείνω και ταυτόχρονα να μείνετε κι εσείς με αυτά που θα σας χαρίζω! Είτε αυτά είναι τραγούδια είτε σκέψεις που έχουν την ανάγκη να ακουστούν.. Είμαι ο άνθρωπος που κρύβεται πίσω από τον χαρακτηρισμό «φίλη Μήτσος» και αυτό γιατί σε τίποτα δεν μοιάζω με τους άλλους! Μ’αρέσει η κουβέντα, το τραγούδι (επαγγελματικά παρακαλώ), τα ζώδια (επαγγελματικά παρακαλώ) αλλά και το να γράφω ακόμα και τις ώρες που κοιμάμαι! Άλλωστε η έμπνευση ποτέ δεν ξέρεις που θα σε βρει..

Καλώς σας βρήκα λοιπόν….
και θα τα λέμε!
scorpinos

Όπου γης και πατρίς

8c626-cf83ceb5cebb-66

Τελικά το να κάνουμε συνεταιρικές αναρτήσεις αποφασίσαμε ότι είναι το φόρτε μας, και σαν αχώριστο και τέλειο δίδυμο που είμαστε, θα κάνουμε ακόμη μια!
Μη νομίζετε ότι μας αρέσει να βάζουμε ταμπέλες στους ανθρώπους, αλλά μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, αυτό ακριβώς σκοπεύουμε να κάνουμε!
Για να τιμήσουμε λοιπόν και τον τίτλο του μπλογκ μας, ελάτε να πάμε μια βόλτα και να γνωρίσουμε παρέα ανθρώπους από όλη την επικράτεια!

Θράκη :

Είναι οι εκλεκτοί. Κάθε εξωγήινος πολιτισμός που κατεβαίνει στη γη,ακόμα αν αυτός έχει μορφή πάπιας, επιλέγει να επισκεφτεί και να συνομιλήσει με το συγκεκριμένο γεωγραφικό διαμέρισμα της χώρας μας,και ιδιαίτερα το νομό του Έβρου. Ε λοιπόν τους ζηλεύουμε!
Αποτελεί σταυροδρόμι πολιτισμόυ καθώς συνορεύει με παραπάνω από μια χώρες και η κουλτούρα τους εκεί πάνω είναι mix grill.

Μακεδονία :

Η πατρίδα της μπουγάτσας! Οτιδήποτε τρώγεται και δεν τρώγεται μπορούν να το τυλίξουν εκεί μέσα! Στο φλέβες τους αντί για αίμα κυλάει φραπόγαλο και τη λέξη χαλαρά την έχουν αναγάγει σε τρόπο ζωής! Εμείς έχουμε να τους πούμε ένα μπράβο, και ότι δεν πιστεύουμε σε κακοήθειες τύπου “πιάσε γκόμενα Σερρέα να γαμήσει όλη η παρέα” καθώς από πουτάνες βρίθει όλη η Ελλάδα!

Ήπειρος :

Το μέρος που δεν λένε καλημέρα! Η πρώτη κουβέντα που θα βγει από το στόμα τους όταν σε δούνε για πρώτη φορά θα είναι κάτι του στυλ “τίνος εισ’ εσύ?”. Πριν πας καλού κακού, φρόντισε να προμηθευτείς ένα “ηπειρώτικο λεξικό” καθώς το 80% των λέξεων που θα ακούσεις δεν πρόκειται να το συναντήσεις αλλού! Κάνουν πολύ ωραίες πίτες αλλά μεταξύ μας μην περιμένεις να τις φας καθώς τα καβούρια από τις τσέπες τους έχουν μεταφερθεί και στα ταψιά τους.

Θεσσαλία :

Γνωστοί και ως τυρόγαλα! Εδώ λένε ότι δεν χρησιμοποιούν άλλη διάλεκτο, παρ’ όλα αυτά καμία επιστημονική έρευνα δεν μας το έχει αποδείξει! Εξέχουσα θέση σε αυτό το γεωγραφικό διαμέρισμα έχει η Λάρισα, καθώς εκτός από τις περισσότερες καφετέριες κατέχει και την πρωτιά στα ερωτικά σκάνδαλα και όργια.

Στερεά Ελλάδα :

Είναι για τα πανηγύρια! Μπορούν να δημιουργήσουν γιορτή για τα πάντα απλά και μόνο για να ακούσουν το κλαρίνο τους! Θα τους δεις να γιορτάζουν τη σαρδέλα, το καλαμπόκι, την αγγουροντομάτα, το κρασί. Σημασία για εκείνους δεν έχει η αφορμή αρκεί αυτό που γιορτάζουν να τρώγεται ή να πίνετε! Στα διαλείμματα από το γλέντι απολαμβάνουν την μέρα τους ρουφιανεύοντας ο ένας τον άλλον, καθώς και με το να τσακώνονται και να τα βρίσκουν με την ίδια ευκολία.

Αθήνα :

Πρωτευουσιάνοι και σκατά στα μούτρα τους! Ανάθεμα αν από τα 5.000.000 ,έστω οι 500.000 είναι Αθηναίοι! Επίσης η πόλη της αυτοκαταστροφής! Νέφος, βρωμιά και άγχος κόβουν 10 χρόνια από την ζωή σου σε κάθε ανάσα. Οι Αθηναίοι νομίζουν οτι ζουν στην Νέα Υόρκη, τρέχουν να προλάβουν το τρένο των 8.05 για να μην πάρουν των 8.07.

Πελοπόννησος :

Οι αρχαίοι κάτι ήξεραν που έσκαψαν ολόκληρη διώρυγα για να τους διαχωρίσουν από την υπόλοιπη Ελλάδα! Δυστυχώς το σχέδιο τους απέτυχε και συνεχίζουν να κυκλοφορούν ανάμεσα μας. Βέβαια αν κάτι μπορεί να τους γλυτώσει από το να γίνουν μια τρύπα στο χάρτι, αυτό είναι οι γουρουνοπούλες τους. Πάντως μην ξεχνάμε την συμβουλή κάθε Ελληνίδας μάνας, “παιδί μου μην μπλέξεις με άνθρωπο κάτω από το αυλάκι”. Θερμή παράκληση, σταματήστε επιτέλους να πηδάτε το αυλάκι, είχαν λόγο που το σκάψανε!

Κρήτη :

Εφόσον οι προσπάθειες τους να γίνουν ανεξάρτητο κράτος δεν έχουν δώσει ακόμα καρπούς, θα αναγκαστούν να υποστούν τη λίστα μας! Αν δεις φοίνικα σε αυλή, ξέρεις ότι μέσα μένει κρητικός μιας και για έναν ανεξήγητο λόγο το θεωρούν “εθνικό” τους φυτό. Θα μπορούσαν να ανακαλύψουν το μυστικό της μακροζωίας αν σταματούσαν να πίνουν τόσες ρακές και σήκωναν λιγότερο συχνά τα κουμπούρια τους.

Νησιά Ιονίου :

Αν πιάσεις κουβέντα με άνθρωπο από νησί του Ιονίου θέλεις να αρχίσεις να χορεύεις! Δηλώνουν τρελοί αλλά εμείς θα λέγαμε ότι είναι σχιζοφρενείς. Αυτό φαίνεται από το ότι το 80% των ανδρών στα Επτάνησα έχουν το ίδιο όνομα (Σπύρος, Γεράσιμος, Διονύσης), αλλά και ότι το αγαπημένο είδος μουσικής γι’ αυτούς είναι οι καντάδες! Βέβαια μόνο και μόνο για την τραγουδιστή προφορά τους αξίζει να συναναστρέφεσαι μαζί τους! Τους αγαπάμε!

Νησιά Αιγαίου :

Έτσι και βρεθείς σε νησί του Αιγαίου πριν βγεις στο δρόμο, καλύτερα να έχεις κάνει ασφάλεια ζωής. Η συναναστροφή με τους γείτονες τους έχει κάνει εξπέρ στα παζάρια καθώς νομίζουν ότι βρίσκονται μόνιμα στην αγορά του Αλ Χαλίλι όπως λέει και γνωστός αηδιός. Επειδή θεωρούνται “hot” προορισμοί από τους ξένους τουρίστες νομίζουν ότι ζουν σε άλλη χώρα και απαιτούν μέχρι και διαφορετικούς νόμους για τα νησιά τους. Αηδιαστικοί και αυτοί!

Και τώρα ήρθε η ώρα να σας προ(σ)καλέσουμε να μας πείτε εσείς από που κρατάει η σκούφια σας!

Το αγαπημένο σας blogoζεύγαρο!
Mr. & Mrs. tomary